موز هم قلب دارد؟ مینی کامپیوتر: یک آزمایش جالب و ساده انجام دهید. ساعت هوشمندتان را دور موز یا کیوی ببندید و مشاهده کنید که دستگاهتان برای این میوه ها ضربان قلب ثبت می کند؛ بطورمثال موز با 85 ضربان در دقیقه یا کیوی با بالاتر از 110 ضربان. اما آیا میوه ها واقعا «قلب» دارند؟ به وضوح نه. درحقیقت آن چه رخ می دهد، نتیجه محدودیت های فناوری است که ساعات هوشمند برای اندازه گیری نبض از آن استفاده می نمایند. به گزارش مینی کامپیوتر به نقل از خبر آنلاین، به نقل از زومیت، بیشتر ساعت ها و دستبندهای سلامتی از تکنیکی به نام فوتوپلتیسموگرافی (PPG) استفاده می نمایند. در این تکنیک، چراغ های کوچکی که پشت ساعت قرار دارند، معمولا نور سبز را به پوست می تابانند. بخشی از این نور توسط خون جذب می شود و بخش دیگر به سنسور بازمی گردد. هر بار که قلب می تپد، مقدار خون موجود در مویرگ های ریز زیر پوست کمی بیشتر می شود. این تغییر خیلی جزئی موجب می شود میزان نور بازتاب شده نیز کمی تغییر کند. سنسور ساعت این تغییرات را ثبت می کند و با کمک الگوریتم های پردازش سیگنال، تعداد ضربان قلب را محاسبه می کند. همین فناوری در دستگاههای اکسیژن سنج خون یا پالس اکسیمتر نیز به کار می رود. پالس اکسیمتر همان گیره کوچکی که هنگام معاینه روی نوک انگشت قرار می گیرد و میزان اکسیژن خون و ضربان قلب را اندازه می گیرد. اگر ساعت هوشمند را دور موز ببندید، دستگاه بازهم تلاش می کند الگوی تغییرات نور را پیدا کند. اما در غیاب جریان خون واقعی، هر تغییر کوچکی در میزان جذب و بازتاب نور می تواند به اشتباه به عنوان ضربان تفسیر شود. ساختار داخلی میوه ها از آب، فیبر و سلول های گیاهی تشکیل شده و این مواد نیز نور را جذب و پراکنده می کنند. علاوه براین، لرزش های محیط، حرکت های خیلی جزئی یا حتی نویز الکترونیکی موجود در سنسور می تواند سیگنال هایی بوجود آورد که الگوریتم ساعت آنها را به عنوان نبض شناسایی کند. ساعت هوشمند مستقیماً وجود قلب را تشخیص نمی دهد؛ بلکه فقط الگوهای تغییر نور را بررسی می کند. بدین سبب اگر میوه یا حتی یک جسم دیگر تغییراتی مشابه تغییرات ناشی از جریان خون به وجود بیاورد، ساعت امکان دارد عددی شبیه ضربان قلب نمایش دهد. پدیده ای که از آن صحبت کردیم، محدود به میوه ها نیست. محققان و کاربران بارها نشان داده اند که ساعتهای هوشمند می توانند از روی اشیای مختلف، مچ دست مصنوعی و حتی برخی سطوح دیگر نیز اعدادی شبیه ضربان قلب گزارش کنند. همان گونه که گفته شد، علت اینست که سنسورهای PPG مستقیماً قلب را نمی بینند، بلکه تغییرات نور را اندازه می گیرند و سپس نرم افزار ساعت تلاش می کند از این تغییرات، سیگنال زیستی استخراج کند. به همین دلیل، هرچند ساعتهای هوشمند در وضعیت عادی ابزارهای خیلی مفیدی برای پایش سلامت هستند، نباید اعداد نمایش داده شده توسط آنها را در هر شرایطی بطورکامل دقیق یا معادل اندازه گیری های پزشکی دانست. بدین سبب اگر روزی دیدید موز روی میز آشپزخانه تان ضربان قلب دارد، نگران ظهور میوه های دارای احساس نباشید. این پدیده بیشتر نشان داده است فناوری های پوشیدنی چه طور با استفاده از نور و الگوریتم های هوشمند کار می کنند و گاهی نیز می توانند فریب ظاهر یک سیگنال را بخورند.به طور خلاصه بخشی از این نور توسط خون جذب می شود و بخش دیگر به حسگر بازمی گردد. به همین دلیل، هرچند ساعتهای هوشمند در وضعیت عادی ابزارهای خیلی مفیدی برای پایش سلامت هستند، نباید اعداد نمایش داده شده توسط آنها را در هر شرایطی بطورکامل دقیق یا معادل اندازه گیری های پزشکی دانست. منبع: مینی كامپیوتر 1405/04/03 11:11:20 5.0 / 5 6 تگهای خبر: آنلاین , سنسور , فناوری , كاربر این مطلب را می پسندید؟ (1) (0) X تازه ترین مطالب مرتبط دادستانی کل انگلیس از ایکس کوچ کرد دادگاه هندی درخواست بازگشایی تلگرام را رد کرد از پایداری در ایام سخت تا ثبت رکوردهای جدید مدل جدید ال 90 در ایران نظرات بینندگان مینی کامپیوتر در مورد این مطلب لطفا شما هم در مورد این مطلب نظر دهید = ۵ بعلاوه ۲ درج دیدگاه